Help, mijn puber heeft epilepsie

Wat had je een dromen, idealen,
met voetbal bleek je zo’n talent.
Wat je besloot, het maakte mij niet uit,
ik houd van je zoals je bent.

De toekomst lag voor je open,
tijd om je vleugels uit te slaan.
De wereld op je eigen manier ontdekken,
zo had het toch moeten gaan?

Mijn zoon, wat is het anders gelopen,
alle dagen voer jij een eenzame strijd.
Vechten tegen angst en aanvallen,
je raakt jezelf steeds meer kwijt.

Ik mis je humor, de twinkeling in je ogen.
Je vleugellam te zien en uitgeput,
Het doet me meer dan ik kan zeggen,
Wat heeft dit in hemelsnaam voor nut.

Zou willen dat ik met je kon ruilen,
je kon beschermen tegen al dit leed.
Een lach op je gezicht weer kon toveren,
zodat je de narigheid even vergeet.

Soms zijn we ver van elkaar verwijderd,
en strijden we onze eigen bittere strijd.
Maar weet dat ik met je mee zal blijven vechten,
en dat ik van je houd. Nu en voor altijd.





Copyright © Help mijn puber heeft epilepsie, tekst en fotografie.