Help, mijn puber heeft epilepsie

En dan is het ineens zover: het mantelzorgarrangement. Wat een apart woord eigenlijk, een mondvol zelfs. Maar wat moet je je erbij voorstellen? Het houdt me tijdens de heenreis in ieder geval bezig. Het zal toch geen therapiegroepje zijn? Een stelletje zielige zielen bij elkaar, geitenwollensokken misschien. Ik besluit ter plekke me dit keer niet sociaal te gaan gedragen en te gaan genieten van deze unieke kans die me geboden wordt. Ik kijk er naar uit. Even geen nachtdienst draaien, niet voor anderen hoeven zorgen en vooral geen moeilijke gesprekken met instanties. Hoe leuk is het dat ik dit aangeboden krijg door de ziektekostenverzekering en dat ik van tevoren een handgeschreven kaartje van ze kreeg om me veel plezier te wensen. Dat doet een mens goed!

En wat deed het mantelzorgarrangement me goed. Even een paar dagen helemaal niets. Genieten van het mooie weer en ontspannende baden. Een leuke groep, waar van tevoren mee afgesproken was om geen zware gesprekken te voeren. En dat gebeurde ook niet. Het van elkaar weten dat eenieder het niet makkelijk heeft, is genoeg. Het zorgde voor wederzijds respect. We hebben gelachen en ik had sinds lange tijd het gevoel dat ik mezelf weer even was. Het waren dagen met een gouden randje, deze dagen van het mantel-ontzorg-arrangement!

 





Copyright © Help mijn puber heeft epilepsie, tekst en fotografie.